گیاه بید با نام علمی Salix alba از داروهای قدیمی پزشکی مشرق و مغرب زمین میباشد. این گیاه مورد توجه ویژه دارو پزشکان اسلامی و ایرانی بوده و در اکثر مراجع طب ایران از آن یاد شده است. پوست درخت بید برای مقاصد مختلف درمانی مورد استفاده بوده است. این گیاه یکی از داروهای مؤثر ضد درد را تشکیل میداده و تا به امروز هم این اثر آن مورد کاربرد بسیار می باشد. افزون بر این پوست بید جهت درمان بیماریهای روماتیسمی و تب نیز مورد توصیه قرار میگرفته است. منشاء گیاه بید اروپای مرکزی و جنوبی میباشد. پوست بید حاوی سالیسین میباشد که دارای اثری شبیه به آسپیرین بوده و بسیاری آنرا آسپیرین گیاهی نام نهاده اند. البته باید در نظر داشت که آنرا نمی توان جایگزین کامل آسپیرین قلمداد نمود. درخت بید در تمامی کشورهای اروپایی روییده نمی شود و بیشتر در مناطق مردابی و کنار رودخانه ها دیده میشود. بدین سبب در طب سنتی غربی اعتقاد بر این است که پوست بید بخارات ایجاد شده در بدن را از بین میبرد یکی از مشخصات عمده بید این است که شاخه و ساقه های جوان آن براحتی قابل شکستن و جدا کردن نمی باشند. درخت بید بطور کلی بومی اروپای مرکزی و جنوبی میباشد.