زالو یک کرم حلقوی است. در طبیعت زالوها به حیوانات چسبیده و مقداری کمی خون را به عنوان غذا می مکند. اغلب زالو هایی که برای اهداف پزشکی استفاده می شوند هیرودو مدیسینالیس نام دارند و در محیط های بهداشتی مخصوص پرورش داده می شوند البته زالو نمونه های سمی و غیر درمانی نیز دارد.
از زالوی طبی برای پاکسازی موضعی بدن از مواد زاید، رفع التهاب و همچنین بهبود جریان خون استفاده می شود. از زالو می توان برای درمان واریس، بواسیر، رماتیسم مفصلی، جوش، پرفشاری خون، بهبود خونرسانی در بافت های پیوند
شده، سرمازده و … استفاده کرد.
هنگامی که زالو به محلی متصل می شود، خون را از آن محل کشیده و سه ماده مهم زیر را در آن محل آزاد می کند:

• یک بی حس کننده ی موضعی (برای کاهش درد)
• یک گشادکننده ی عروقی (برای خونریزی بهتر)
• ماده ی هیرودین و کالین (برای جلوگیری از لخته شدن خون)

طول مدت اتصال زالو متفاوت است (نیم تا یک و نیم ساعت)؛ اما در هر حال تخلیه خون به صورت مختصر تا چند ساعت و گاها یک روز بعد از جدا شدن زالو ادامه می یابد.